ادامه تحصيل، فرار از بيكاري، عدم اميدواري به اصلاح مشكلات داخل كشور، نا اميدي از بهبود وضعيت اقتصادي و رسيدن به آزادي تنها بخشي از دلايل هموطنان ما براي ساعت ها انتظار كشيدن به قصد ورود به داخل سفارت هاي انگليس، آلمان و فرانسه در تهران است.
مردمي كه با دردست داشتن پاسپورت و ديگر مدارك خود به اميد صدور ويزا از طرف دولت هاي اروپايي نه تنها ساعت ها پشت درب سفارتخانه ها انتظار مي كشند بلكه شب ها ي زيادي را در كنار ديوارهاي آن به صبح مي رسانند تا شايد با شروع ساعت كار سفارتخانه پرونده خود را زودتر براي صدور ويزا ارائه دهند.
"حامد" فارغ التحصيل مكانيك از دانشگاه صنعتي شريف است كه پايين تر از چهارراه اسلامبول پشت درب سفارت آلمان انتظار مي كشد تا نوبت ورودش به داخل سفارت فرا برسد و مدارك خود را به بخش ويزا تحويل دهد. به گفته خودش اضطرابي كه درحال حاضر دارد از امتحان كنكور بيشتر است.
حامد مي گويد: وقتي در كنكور و آنهم دردانشگاه شريف قبول شدم فكر مي كردم تمام مشكلات من بعد از فارغ التحصيلي تمام مي شود و حتي براي پيدا كردن كار نيز مشكلي ندارم. با اين اميد ساعتها مطالعه مي كردم و در طول اين چهارسال چندين مقاله علمي و فني را ارائه دادم تا سطح معلومات خود را در بالاترين رده نگه دارم و بتوانم در شغل آينده ام استفاده كنم. اما دريغ! 2سال است از پايان تحصيلاتم مي گذرد، خدمت سربازي را هم تمام كردم اما تنها چيزي كه پيدا نكردم كار است. آنهايي را هم كه مراجعه كردم و جواب مثبت دادم حتي نيمي از پايه حقوق مصوب دولت را هم نمي پردازند.يعني حدود 170هزار تومان! از او پرسيدم آيا ازدواج كرده است؟ با خنده جواب داد: "ازدواج؟ من خرج خود را نمي توانم تامين كنم چه برسدبه دختر بيچاره كه قبول مي كند با من زندگي كند."
حامد تمام تلاش خود را كرده و موفق به اخذ پذيرش از يكي از دانشگاه هاي آلمان شده و مراحل رفتن از كشور را دنبال مي كند.
ساعت 8 صبح همان روز يك زوج جوان را ديدم. از زماني كه سفارت به آنها داده بود نيم ساعتي گذشته و دير رسيده بودند. با التماس از افسر مستقردر جلوي درب خواهش مي كردند كه اجازه دهد تا آنها وارد شوند و علت دير رسيدن خود را با نگراني بارها توضيح مي دادند كه خوشبختانه تلاش آنها موفق بود و به داخل رفتند.
سفارت بريتانيا در شمال سفارت آلمان در خيابان جمهوري واقع شده است. آنجا هم وضع به همين ترتيب است. صفي كه براي ورود به داخل تشكيل شده به مراتب طولاني تر از صفي بود كه در مقابل سفارت آلمان ايجاد شده بود. گويا شعار مسئولين كشور مبني بر كم كردن ارتباط با انگليس در تصميم مردم براي سفر به اين كشور چندان موثر نبوده و ايرانيان حقيقتي غيراز آنچه كه درشعار رسانه هاي حكومتي تكرارمي شود مي دانند.
"سعيد" يكي از افرادي بود كه در انتهاي صف انتظار نوبتش را مي كشيد. او با پرداخت مبلغ 12 ميليون تومان توانسته بود بعد از 3سال ويزاي انگلستان را دريافت كند. اضطراب در چهره اش كمتر بود و خونسرد رفت و آمدها را نظاره گر بود و روزنامه دنياي اقتصاد را مطالعه مي كرد و سرتكان مي داد. سعيد مي گفت: نزديك به 4 كشور اروپايي را گشتم، تركيه، مالزي، تايلند و چين رفتم كشور به ....ايران نديدم.
به صف طولاني اشاره كرد و گفت:"ملت بيچاره ببينيد چطور اسير شده اند!" سعيد 10 سال در بازار تهران توليدي كيف و كفش داشت و مدعي بود با روي كار آمدن احمدي نژاد و ورود كالا از چين در شرف ورشكستگي بوده و ترجيح داده تا كار توليد كيف و كفش را رها كند و براي زندگي كشوري به غيراز ايران را انتخاب نمايد.
رادیو فرانسه: پادشاه عربستان در ملاقات با رئیس جمهوری آمریکا، باراک اوباما، که سه شنبه پس فردا انجام خواهد شد نگرانی های خود را در مورد مجازات های بین المللی علیه ایران و بن بست روند صلح خاورمیانه و همچنین جنگ در افغانستان با وی در میان خواهد گذاشت.
منابع نزدیک به صنایع نظامی گفته اند که به مناسبت این ملاقات انعقاد قراردادهای نظامی به منظور تقویت توان دفاعی عربستان در مقابل تهدید ایران تسهیل خواهد شد. عربستان مایل است 72 فروند هواپیمای شکاری از نوع پیشرفتۀ اف – 15 از آمریکا خریداری کند.
به گفتۀ تحلیلگران باراک اوباما از پادشاه عربستان خواهد خواست که در مورد صلح خاورمیانه قدری شکیبا باشد و در مبارزه علیه طالبان در افغانستان و پاکستان به واشنگتن یاری رساند. همین منابع تصریح می کنند که میان دو کشور عربستان و آمریکا اختلافات مهم راهبردی نیست و همکاری های نزدیکی میان دو کشور در مبارزه با القاعده وجود دارد.
منابع عربی می گویند که عربستان و دیگر کشورهای عربی منطقه از ناتوانی رئیس جمهوری آمریکا برای ترغیب روند صلح خاورمیانه سخت سرخورده اند.
در مورد ایران، عربستان سعودی معتقد است که مجازات های اقتصادی علیه جمهوری اسلامی بی اثر است.
به گفتۀ ناظران بین المللی، عربستان و دیگر کشورهای عربی مایلند که در خصوص ایران نظر آنان نیز تأمین شود، هر چند این کشورها نظر روشنی در مورد نحوۀ جلوگیری از برنامه های اتمی ایران ندارند.
در تاریخ 26 ژوئن 1987 توافقنامه‌ی منع و تقبیح جهانی شکنجه به تصویب رسید. این سند گامی ضروری برای بهبود وضعیت حق بشر در جهان بود و شکنجه و دیگر مجازات‌ها و رفتارهای ظالمانه‌ی ضدبشری و تحقیرآمیز را در سراسر جهان آشکارا منع میکرد.
برای تجدید خاطره با این روز تاریخی، اجلاس عمومی سازمان ملل در سال 1997 تصمیم گرفت که روز 26 ژوئن، روز جهانی پشتیبانی از قربانیان شکنجه اعلام شود.
«عملی جنایتکارانه»
روز جمعه 25 ژوئن، بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل به مناسبت این روز در نیویورک اعلام کرد که «شکنجه عملی جنایتکارانه و ممنوعیت آن اساسی و واضح است». وی خاطر نشان ساخت که به‌رغم تقبیح جهانی شکنجه، چنین عملی هنوز در بسیاری از کشورهای جهان رواج دارد و بخشی از نظام قضایی است.
بیشتر قربانیان شکنجه، همه‌ی عمر از پیامدهای آن رنج می‌برند. در نتیجه‌ی شکنجه، نه تنها جسم آدمی بلکه روح او نیز عمیقا آسیب می‌بیند و منزلت او زیرپا گذاشته می‌شود. برای پیکار همه‌جانبه علیه شکنجه، باید افکار عمومی را در سراسر جهان بیدار و آگاه کرد.
حدود پنجاه کشور و از جمله جمهوری اسلامی ایران هنوز کنوانسیون منع شکنجه‌ی سازمان ملل را امضا نکرده‌اند. بان کی‌مون از این کشورها خواست هر چه زودتر به این توافقنامه بپیوندند و درهای زندان‌های خود را به روی ناظران سازمان ملل متحد بگشایند.
ایران یکی از کانون‌های شکنجه
به گفته‌ی سازمان عفو بین‌الملل، هم‌اکنون در 111 کشور جهان شکنجه اعمال می‌شود. ایران در این زمینه، در کانون توجه جهانیان قرار دارد. عفو بین‌الملل اعلام کرده است که در ایران، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و اعمال فشار برای گرفتن «اعتراف» بشدت رواج دارد. همین سازمان تصریح می‌کند که هم اکنون در ترکیه ایرانیان زیادی در بلاتکلیفی بسر می‌برند که از بیم پیگرد و شکنجه به آن کشور گریخته‌اند.
سازمان‌های بین‌المللی حقوق‌بشری در جهان، بارها از دولت جمهوری اسلامی ایران به دلیل آزار و شکنجه‌ی زندانیان انتقاد کرده‌اند. بویژه بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی پس از آزادی گزارش داده‌اند که در زندان‌های جمهوری اسلامی، تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روحی قرار گرفته‌اند. به گفته‌ی سازمان‌های حقوق‌بشری، ضرب و شتم، شلاق زدن و تجاوز جنسی، از رایج‌ترین روش‌های شکنجه در جمهوری اسلامی ایران است.
زنان از قربانیان اصلی شکنجه
به مناسبت 26 ژوئن در بسیاری از شهرهای آلمان، تظاهراتی برای همبستگی با قربانیان شکنجه در جهان برگزار شد. این گردهمایی‌ها به ابتکار سازمان‌های حقوق بشری و از جمله «سازمان عفو بین‌الملل» برگزار شد.
در اروپای غربی هزاران انسان زندگی می‌کنند که از کشورهای خود گریخته‌اند، زیرا در آنجا تحت پیگرد یا قربانی شکنجه بوده‌اند. بخشی از این پناهجویان ایرانی هستند. در آلمان 25 مرکز درمانی برای قربانیان شکنجه دایر شده است. در این مراکز به قربانیان می‌آموزند که چگونه می‌توانند زخم‌های جسمی و روحی ناشی از شکنجه را التیام بخشند و به یک زندگی عادی بازگردند.
زنان از قربانیان اصلی شکنجه در سراسر جهان هستند. آنان به شیوه‌های گوناگون قربانی شکنجه می‌شوند. خشونت‌های ویژه‌ی جنسیتی، از ضرب و شتم خانگی گرفته تا انواع اقدامات سرکوبگرانه‌ی دولتی علیه زنان اعمال می‌شود، بدون اینکه این‌گونه اقدامات بطور رسمی و قانونی مصداق شکنجه به شمار آید.
بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل در فوریه‌ی سال 2008 کارزاری به راه انداخت که مشخصا علیه خشونت و شکنجههای ویژه‌ی جنسیتی بود. امروزه مفهوم شکنجه، شامل خشونت‌های ویژه‌ی جنسیتی نیز می‌شود.
جاری شدن رود بزرگ مقاومت در شهر تاورنی فرانسه، خروش یک خلق بپا خاسته ،همبستگی با اشرف،قیام تا پیروزی با مریم رجوی ،آفتاب مقاومت را چنان فروزان ساخت که امروز جهان با حمایت
خانم اسانلو که از فشارهای نهادهای امنیتی به خانواده ی اسانلو به ستوه آمده است می گوید کسی صدای ما را نمی شنود که به دادمان برسد.
پروانه اسانلو از تهدیدهای گاه و بیگاه عروس خانواده شان می گوید و اینکه آن ها باید متعهد شوند تا منصور اسانلو در صورت آزادی منفعل باشد...
متن این گفتگو را در زیر می خوانید:
هرانا : خانم اسانلو، خبری که مبنی بر حمله به عروس خانواده ی شما منتشر شده است، صحت دارد؟
متاسفانه بله.
هرانا : آیا چنین برخوردهایی موارد مشابه نیز در گذشته داشته است؟
عروس من تا به حال تنها یکبار آقای اسانلو را آن هم در شب نامزدی اش دیده است اما از روزی که با ما وصلت کرده است جدا از مزاحمت های تلفنی بسیار و تهدیدهای گاه و بی گاه وی، چندین ماه پیش یکبار حتی به روی وی در خیابان "کلت" کشیدند!!
ما در این رابطه به دادگاه شکایت کردیم اما خب رسیدگی ای به این موضوع نشد.
هرانا : جزئیات این حادثه را به طور دقیق برای ما شرح می دهید؟
بله، عروس من مهندس است و شاغل. به دلیل مزاحمت هایی که برای وی ایجاد می شود وی همیشه یا به وسیله ی آژانس مجبور به تردد است آن هم با توجه به هزینه ی سرسام آور آن، یا ما خودمان او را به مقصد می رسانیم. اما روز چهارشنبه(دوم تیرماه)، بر حسب اتفاق وی برای رفتن به محل کارش از وسایل نقلیه ی عمومی و مترو استفاده کرد.
عروس جوان من هنگامی که در ایستگاه "طرشت" در حال پیاده شدن از قطار به منظور جابه جایی مسافرین بود، توسط چند تن از مامورین مورد حمله قرار گرفت. آن ها موهای وی را از پشت سر کشیده و او را روی زمین می کشانند. عروس من هم با توجه به اینکه به منظور ایشان پی می برد، در حالی که خود را عروس اسانلو می نامید شروع به فریاد زدن و درخواست کمک از مردم می نماید. آن ها با توجه به شناختی که نسبت به آقای اسانلو دارند بهت زده به این صحنه نگاه می کنند و پیش از هر واکنشی ماموران با چشم بند و دهان بند وی را به مکانی نامعلوم منتقل می کنند.
در آنجا با تکیه دادن وی به دیواری شروع به ضرب و شتم اش می کنند...
هرانا : آثار این ضرب و شتم مشهود است؟
بله کاملا؛ دندان هایش ارتودنسی بودند و به همین دلیل در حین ضرب و شتم لثه و دندان هایش به شدت آسیب دیده. همان چهارشنبه نیز پس از رسیدن به خانه حالت تهوع داشتند و حتی چند مرتبه استفراغ کرد. دیشب هم دچار خون ریزی بینی شد و ما مجبور هستیم با توجه به این حالات وی را به پزشک نشان دهیم و آزمایش ام آر آی بگیریم.
هرانا : دلیل چنین برخورد غیرانسانی و غیرقانونی چه می تواند باشد؟
ماموران پس از ربودن وی، برگه ی تعهدی جلوی وی گذاشته بودند مبنی بر اینکه در صورت آزادی اسانلو، شما باید تضمین کنید که وی فعالیتی انجام ندهد و اینکه پس از آزادی وی به همراه خانواده اش از کشور خارج شود!
من نمی فهمم این اقدامات چه معنایی دارد؛ اینکه ما از کشور برویم و نرویم که به کسی مربوط نمی شود...
هرانا : این اتفاق را چطور ارزیابی می کنید؟
راستش من در برابر خانواده ی عروسم واقعا باید جوابگو باشم. این ها با آبروی خانواده ی ما بازی می کنند. عروس منصور اسانلو چرا باید تاوان فعالیت های پدر شوهرش را پس دهد؟ آن هم عروسی که تنها یکبار اسانلو را دیده. او خودش سه سال است که در زندان است و تاوان فعالیت هایش را می پردازد. یعنی پای همه چیزش ایستاده. چرا دست از سر خانواده اش برنمی دارند.
هرانا : وضعیت آقای منصور اسانلو اکنون در زندان به چه ترتیب است؟
وضعیت آقای اسانلو مثل همیشه نامساعد است. وی را به تازگی به اندرزگاه 3 زندان رجایی شهر که برخی از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات نیز در آنجا نگهداری می شوند منتقل کردند.
از لحاظ جسمی نیز کمامان با درد کمر و چشم مواجه است و البته ناراحتی قلبی وی که کمامان پابرجاست. پزشک قانونی در رابطه با ناراحتی قلبی وی تا به حال سه بار گواهی صادر کرده و ماندن وی در زندان با آن فضای بد را ممنوع اعلام کرده اما متاسفانه مسئولان هیچ توجهی نمی کنند...
هرانا : در پایان صحبت دیگری اگر هست بفرمائید.
حرف که زیاد هست اما شنونده ای در کار نیست. اما من می خواهم بدانم در کجای دنیا یک فرد بی گناه و خانواده ی یک زندانی را این طور مورد آزار و اذیت قرار می دهند؟
از وقتی که در اختیار ما قرار دادید سپاسگذاریم
سایت روزنه: امسال در شرایطی به ١٨ تیر نزدیک میشویم که جمهوری اسلامی در محاصره انقلاب مردم، درگیر حادترین دعواهای درونی، رسوا تر و منزوی تر از هر زمان در سطح بین المللی، بر متن گسترش فلج و درهم ریختگی اداری، تناقض گویی های مقامات و متهم کردن یکدیگر و روحیه باختگی عناصر رژیم از بالا تا پایین، برای بقاء دست و پا میزند. انقلاب گرچه از مهمترین سلاح خود، یعنی تظاهرات های بزرگ خیابانی، موقتا و اساسا در اثر وحشیگری رژیم اسلامی محروم شده، اما در شکل خشم و انزجار عمومی علیه حکومت، کم کاری و اعتصابات و اعتراضات پراکنده اما وسیع و تعطیل ناشدنی در کارخانه ها و ادارات و دانشگاهها و مدارس، شعار نویسی ها و شعاردادن ها بر بامها در محلات، تبدیل کردن هر اجتماع کوچک و بزرگ به عرصه ای برای اعلام نفرت علنی علیه جمهوری اسلامی ادامه دارد و حتی حضور سنگین خود در خیابانها را در وحشت و اضطراب مقامات نظامی در برابر هر مناسبت و برقراری عملی حکومت نظامی اعلام میدارد. برای هر ناظر واقع بینی روشن است که جمهوری اسلامی قادر نیست برای مدت طولانی دوام آورد. ١٨ تیر و سنت مبارزاتی که حول آن شکل گرفته است فرصتی فراهم می آورد تا در این روز وسیعا به میدان آمد و مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی را گسترش داد.
رییس سازمان انرژی اتمی ایران می گوید تهران ۱۷ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۲۰ درصد تولید کرده است.
در حالی که سازمان ملل متحد و دیگران بر تحریم ها علیه ایران می افزایند، علی اکبر صالحی روز چهارشنبه به خبرگزاری ایسنا گفت ایران قادر است هر ماه ۵ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۲۰ درصد تولید کند. با این حال یادآور شد ایران فقط به اندازه ای که برای یک رآکتور پژوهشی پزشکی در تهران نیاز دارد، اورانیوم ۲۰ درصدی تولید می کند.
صالحی این موضوع ر ا یک روز پس از آن عنوان می کند که مقامات ارشد آمریکایی گفتند یک فهرست رو به گسترش از تحریم ها علیه برنامه اتمی ایران، موجب شده است شرکت های خصوصی قطع روابط بازرگانی با ایران را آغاز کنند.
روز سه شنبه، استوارت له وی، معاون وزارت خزانه داری آمریکا گفت تحریم های جدید سازمان ملل متحد، همراه با اقدامات یک جانبه ای که آمریکا، اتحادیه اروپا و دیگران پیشنهاد کرده اند، ایران را عملا از اقتصاد جهانی جدا می کند.
له وی گفت شرکت ها در بخش های گوناگون، از جمله بیمه، مشاوره، انرژی و تولید، با نهادهای مالی عمده که روابط خود را با جمهوری اسلامی ایران قطع کرده اند یا کاهش داده اند.
او گفت بخش خصوصی نقش مهمی در افزایش فشار بر ایران بازی می کند، زیرا اقدامات «داوطلبانه» تاثیر فشارهای دولتی را بیشتر می کند.
خبرگزاری حکومتی برنا ساعاتی پیش نوشت: «نمایندگان مجلس در جلسه علنی امروز چهارشنبه با ۱۱۶ رای موافق، ۵۶ رای مخالف و ۱۱ رای ممتنع به یک فوریت طرح معتبر بودن مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص دانشگاه آزاد اسلامی رای دادند. این مصوبه به منظور رفع شبهه مخالفت مجلس شورای اسلامی با نظرات صریح و روشن ولایت امر که حیثیت مجلس را زیر سوال می برد، به تصویب نمایندگان مجلس رسید».
اگر میرزاده عشقی مرحوم امروز بین ما بود در شعرش تجدید نظری میکرد و شاید بندی هم بر آن می افزود:
بر چنین مجلس و بر دولت و هم بر رهبرش باید ...
برگرفته وبلاگ سایت
عاقبت بازی با دم خر!
لاریجانی، جانی شدی بابا؟ نگفتم با دم خ.ر بازی نکن جفتک میزنه!
بفرما اینم عاقبت بازی با دم خر! جانی که شدی هیچ. فردا شربت شهادت یا همون کاسه واجبی رو میدن دستت که نوش جون کنی. نوش !!!!
از: پروشا
رهانا: شهروندان بهاییروستای ایول مازنداران، روز اول تیر ماه به بخشداری کیاسر مراجعه کردند وآنان را در جریان گذاشتند ولی این موضوع توسط آن نهاد نفی و غیر قانونی اعلام شد روز بعد از آن، ضمن مراجعه‌ی مجدد به بخشداری کیاسر به فرمانداری و استانداری در ساری و دادگاه عمومی کیاسر و پاسگاه نیروی انتظامی تلمادره نیز مراجعه شد ولی همگی اظهار بی اطلاعی کرده و چنین اقدامی را محکوم و غیر قانونی دانسته و مسببین آن را مجرم قلمداد کردند.
به گزارش خبرنگار رهانا، اما در این میان یک خانواده‌ی بهایی، (محمود پیری) در نزدیکی منزلشان مواجه با ماشین پرایدی می‌شوند که چهار نفر سر نشین داشته و مشاهده می کنند که تعدادی از افراد بالای ساختمان آنان مشغول تخریب هستند.
در همین زمان محمود پیری مورد ضرب و شتم از جانب یکی از سرنشینان ماشین شده و مجبور به ترک محل می شوند.
خانواده‌ی پیری به همراه یک خانواده‌ی بهایی دیگر (روحانی)، حق ورود به محل حتی حدود آن را از جانب افردای که مشغول خراب کردن منازل هستند ندارند و مدت ۴۸ ساعت روستا و اطراف آن در قرنطینه است و مرتب در اطراف به گشت زنی مشغول هستند که کسی وارد روستا نشود و راههای ورودی به روستا را نیز مسدود کرده‌اند .
طبق اظهار یکی از افراد هم اینک ۴ لودر با تعدادی کامیون مشغول تخریب، تسطیح و خاک برداری از حدود ۵۰ منزل از منازل بهائیان ایول هستند.
جفرى فلتمن معاون وزارت خارجه آمريكا در مصاحبه با شبکه خبری العربيه در باره قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه جمهوری اسلامی گفت، رژيم تهران با عواقب وخيمى روبرو خواهد شد.
این مقام آمریکايی در این مصاحبه گفت، رژيم تهران تمامى فرصتها براى مطمئن ساختن جامعه جهانى در مورد ماهيت برنامه اتمى اش را از دست داد. این رژيم همچنين همه قطعنامه هاى شوراى امنيت در این مورد را نادیده گرفت و نقض کرد. بنابراين جامعه جهانى بايد وارد عمل می شد. سرپیچی از قطعنامه های شورای امنیت، عواقب وخيمى برای رژیم تهران بدنبال خواهد داشت.
یا تغییر مسالمت آمیز رژیم یا گزینه نظامی
خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه: "ویتالی لیتوین" در مقاله ای که در پایگاه اینترنتی دانشگاه دولتی روابط بین الملل مسکو منتشر شد، نوشت : هفته گذشته اتحادیه اروپا تحریم های شدیدتری علیه ایران به تصویب رساند. در اتحادیه اروپا معتقدند که تحریم هایی که در شورای امنیت سازمان ملل متحد اتخاذ شده، کافی نیست و از دیگر کشورها دعوت می کنند که از برنامه محدودیت های یکجانبه علیه جمهوری اسلامی حمایت کنند. تصمیم اتحادیه اروپا بعد از تصویب تحریم های تکمیلی علیه ایران توسط کنگره آمریکا صورت گرفت. حال این سئوال مطرح می شود که چه چیز باعث تلاش آمریکایی ها و اروپایی ها جهت تشدید مواضع علیه ایران شده است؟ به اعتقاد تحلیلگران، تحریم های شدید اقتصادی به تضعیف و حتی نابودی بخش نفت و گاز و سیستم بانکی ایران منجر خواهد شد که مستقیما وخامت اوضاع اقتصادی در این کشور را بدنبال خواهد داشت. بر اساس اندیشه تنظیم کنندگان این تحریم ها، مشکلات اقتصادی باید بر وخامت اوضاع سیاسی در داخل و فعال شدن اپوزیسیون ایران تاثیر ناگزیر گذارد که در نهایت همه اینها به "تغییر مسالمت آمیز رژیم" منجر خواهند شد. در صورتیکه این گزینه عملی نگردد، ممکن است که از گزینه نظامی استفاده شود. البته غرب خواستار آن نیست که خودش ماجراجویی نظامی را آغاز کند. به احتمال قوی به همین خاطر بند بازرسی کشتی های عازم ایران در نظر گرفته شده تا ایران را جهت برخورد با این اقدام تحریک کنند و آنوقت است که این کشور به شروع مناقشه نظامی متهم خواهد شد.
